فلسفه نام لاهیجان

لاهیجان( لاجؤن) پایتخت گردشگری جهان اسلام، بزرگ‌ترین شهر شرق گیلان، سومین شهر گیلان و نود و پنجمین شهر ایران است در ناحیه کوهپایه‌ای قرار دارد. لاهیجان (لاهیگ = بافتنی و ان = پسوند مکانی) یا (لاه در فارسی پهلوی= ابریشم و جان = پسوند مکانی) به معنای شهر ابریشم است. این نام به دلیل قرار گرفتن آن در مسیر راه ابریشم و همچنین کشت ابریشم که از دیرباز در آن رواج داشته انتخاب‌شده است. این شهر دارای تاریخی کهن است، در زمان اشکانیان دژی به نام کهندژ از لاهیجان محافظت می‌کرد که در زمان حمله مغول ویران شد.

لاهیجان در گذر زمان

3 بخش کهندژ، شهرستان و بازار در سال 709 هجری با حمله اولجایتو ویران شد و دوباره در سال 729 بنا شد. از ابتدای قرن چهارم مرکزیت حکومت از کوه به جلگه منتقل شد و قبل از آن تابع سلسله دیلم بود. لاهیجان سالها مرکز حکومت بیه پیش بود که بر منطقه شرق گیلان حکومت می‌کرد و به دست شاه‌عباس صفوی از بین رفت.همچنین در دوره اولجایتو لاهیجان ضرابخانه‌ای داشته که در دوره‌های فتحعلی شاه قاجار و شاه‌طهماسب صفوی نیز مورداستفاده قرارگرفته است.

یکی از دوره‌های طلایی لاهیجان حکمرانی خاندان کیا بود که در قرن 15 بر منطقه بیه پیش، قزوین، طارم، سلطانیه، ساوه، زنجان، فیروزکوه، تهران، ری و ورامین حکومت می‌کرد. پس‌ازآنتخاب رشت به‌عنوان مرکز مسیر قزوین به رشت جایگزین مسیر قزوین به لاهیجان شد و این امر باعث کمرنگ شدن نقش کاروانسراهای معروف توتکی و سرداب و پل باشکوه رود شاهرود شد.لاهیجان چندین بار طعمه حوادث ناگواری بوده است.ازجمله طاعون در سال 703 هجری، آتش‌سوزی سال ۸۵۰ هجری، حمله روس‌ها در سال ۱۷۲۵ میلادی، زلزله سال ۱۲۳۰ ه. ق و طاعون در سال ۱۲۴۶ هجری و بمباران 1320 توسط هواپیماهای روسی.

نقاط عطف تاریخی لاهیجان

با معرفی تشیع زیدی به منطقه کاسپین توسط ناصرالدین الحسن بن علی الاطروش شرق گیلان شدیداً تحت تأثیر مذهب تشیع قرار گرفتند و قدرت تسنن در شرق طبرستان متمرکز شد.

یکی از نقاط عطف تاریخ لاهیجان حکومت آل‌بویه است که به بغداد لشکرکشیدند و عباسیان را شکست دادند. پس‌ازآن خاندان ناصروندان از لاهیجان بر این منطقه حکومت کردند و در 706 قمری در برابر ایلخانیان تسلیم شد.

بعد از ناصروندان هادی کیا حاکم بیه پیش شد.حکومت کیاییان به کمک سادات مرعشی مازندران حکومت خود را تا قزوین، تارم، سلطانیه، ساوه، زنجان، فیروزکوه، تهران، ری و ورامین گسترش داد.بین سال‌های ۱۱۳۶ تا ۱۱۴۷ لاهیجان نیز مانند تمامی گیلان تحت حکومت روس‌ها بود و حاکم محلی آن میرزا احمدخان سالار مؤید بود که بعدها توسط دولت مشروطه در ۱۹۰۷ برکنار شد.

ورود چای به لاهیجان

چای در سال 1902 توسط کاشف السلطنه، سفیر زمان ایران در هند وارد این منطقه شد و با استخدام نیروهای متخصص چینی توسط رضاشاه ایران در تولید چای که 5درصد واردات کشور در آن زمان را تشکیل می‌داد خودکفا شد.

دوره دوم طلایی لاهیجان نیمه دوم قرن نوزدهم بود که با نوغانداری و کشت چای و تولید ابریشم این شهر جانی دوباره گرفت و زیبایی طبیعی شهر با پوشیده شدن تپه‌های اطراف از بوته‌های چای دوچندان شد.

اولین-کارخانه-چای

اولین کارخانه چای در 1932 تأسیس شد و این پیشرفت به لاهیجان کمک کرد تا در پیشرفت نهضت جنگل نقش مهمی داشته باشد و دکتر حشمت در لاهیجان فعالیت‌ها را سازمان‌دهی کند. همچنین حفر کانال حشمت رود برای آبیاری زمین‌های لاهیجان که امروزه نیز وجود دارد از اقدامات اوست.

شیخ-زاهد-لاهیجان

لاهیجان به دلیل پیشینه تاریخی همواره موردتوجه بوده است و 26 بنا ثبت ملی شده است که مهم‌ترین آن‌ها چهار پادشاهان، بقعه شیخ زاهد گیلانی، حمام گلشن، مسجد اکبریه، بقعه متبرکه و باستانی آقا سید علی کیا، بقعه میر شمس الدین، بقعه امیر شهید، خانه صادقی و پل خشتی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *